Wees eens aardig voor je buren – een bruut geval van onverhouden

Wees eens aardig voor je buren

Onder dat motto plaatst Wouter van Heiningen vandaag op zijn onvolprezen Zichtbaar-Alleen poezieblog, een gedicht van Joke van Leeuwen uit de bundel ‘Wuif de mussen uit’ uit 2000.
* uit: Hey Ya van Outkast

Bezichtiging

Komt u maar binnen. Hier
is dus de hal. Hier hangen
alle jassen. Voor het
winter is, voor als ze passen.
.
Hier is de kamer met de bank,
waarop ik laat en moe
Afghanistan nog zie op de tv
of iemand die een eind weg
.
praat met aandachtsgeil op camera
gericht gezicht. De deuren. Mooi
bedacht toch deuren, zo eenvoudig
gaan die open en weer dicht en open en weer dicht en o en weer en hoeps en b
.
Nou goed. Hier slaap ik als ik slaap,
het bed zo net of niemand hier, of niets
en hier een bad, een geiser, een wc.
De buren hoor je af en toe een beetje.
.
Mijn roerend goed gaat mee, verweesde
woorden veeg ik weg. Sleept u maar aan
wat u al heeft en meet het mogelijke op
tussen de muren.

.

Joke_van_Leeuwen_0810153440

Posted on 5 juli 2013, in Favoriete dichters, Muziek, Poëzie in songteksten and tagged 2000, Bezichtiging, Buren, dichter, 1 reactie.

Reactie van Serge R. van Duijnhoven | 5 juli 2013 om 09:55

Mooi gedicht. Maar gisteren maakte ik kennis met een heel andere realiteit van burenverhouden. De welgestelde Nederlandse buren (adres: rue du quai aux barques 3 B1000 Bruxelles) van de arme alleenstaande Albanese dame Sevi Majollari (61 jaar; woonachtig rue Locquenghien 7 B1000 Bruxelles) besloten hier in Brussel “het recht te hebben” zonder aankondiging of overleg haar enige raam aan de achterzijde van haar appartement dicht te spijkerend. Met planken en dikke spijkers. Het uitzicht vanuit hun eigen achterramen op een raam waaruit de armoede opwolkte, vonden ze te weerzinwekkend om het te mogen laten voortbestaan. Dit terwijl mevrouw Majollari borstkanker heeft, en des nachts nauwelijks lucht kan krijgen in haar bedompte huisjesmelkersappartementje. Toen ik de vrouwe des huizes die voor deze gruweldaad verantwoordelijk is, hierop aansprak blafte ze: “wat hoeft ze ons iets te vertellen over haar kanker? Iedereen krijgt kanker! Als mevrouw kanker heeft, waarom kruipt ze dan in zo’n hol onder de grond? Krijg de tering en zie maar wat je doet. Wij hebben het recht, en die dame heeft de plicht, om haar raam dat uitkomt op onze binnenplaats dicht te maken.” Ik stond perplex. Zoveel egoistische bruutheid, was ik nog niet eerder tegengekomen. Ik ga er werk van maken, dat spreekt voor zich.  En misschien niet in een gedicht, maar verslag zal ik er zeker van doen. Met grote lof voor je Zichtbaar Alleen…

Hartelijke groet van Serge van Duijnhoven, Brussel.

 

 https://maps.google.be/maps?client=firefox-a&channel=np&hl=nl&q=rue+du+quai+aux+barques+3+1000+bruxelles+google+street+view&ie=UTF-8&ei=K9PWUY7QOIeo0QXK4IH4Cw&ved=0CAgQ_AUoAg

 

– Brief gericht aan de eigenaar van het pand waarin mevrouw Sevi Majollari woonachtig is, de advocaat Matthieu Marechal – :

 

Aan de Heer Matthieu Maréchal

Eigenaar van het pand Rue Locquenghien 7 B1000 Bruxelles

Matthieu_marechal@hotmail.be

 

 

Brussel, 05.07.13

 

 

Geachte Heer Maréchal,

 

 

van mevrouw Sevi Majollari, wonend  op de gelijkvloers van de Rue Locquenghien numero 7, vernam ik dat u de eigenaar bent van het  pand.

Mevrouw Majollari heeft me eergisteren opmerkzaam gemaakt op het dichtgetimmerde raam – het enige raam in haar appartementje dat des nachts voor verkoeling kan zorgen. Het raam schijnt in een vlaag van brute ergernis met een zootje planken en spijkers aan het ongeriefde oog van de buren – de wondenden op de Rue du Quai aux Barcques nr.3 – te zijn onttrokken. Zonder  mevrouw  Sevi daarover te hebben geraadpleegd noch geinformeerd.

Aangezien mevrouw Majollari des avonds last heeft van kortademigheid die weer te maken heeft met haar borstkanker, zou ik dringend een appel willen doen op u als eigenaar van het t huis. Maar tegelijkertijd ook op uw (mede)menselijkheid.  De bewonenden van numero 3 Rue du Quai aux Barques, schijnen op dit laatste niet aanspreekbaar te zijn. De Nederlandse dame die open deed toen ik er woensdagavond aanbelde, verklaarde hooghartig dat zij met haar man tot de brute daad van het dichtspijkeren van andermans raam, volledig in haar recht stond. Sterker nog, dat het eigenlijk mevrouw Majollari’s plicht ware geweest om dit zelf te doen nadat in het verleden de klimopbegroeiing van uw achtermuur zou zijn verwijderd. Weet u hier wellicht iets van? Berust haar bewering op feiten of speelde zij slechts blufpoker?

Bij het nader uitleggen van de gezondheidssituatie van mevrouw Majollari en het doen van een beroep op des dames clementie, kregen we nul op het rekest. De vrouw toonde noch enig begrip, noch was zei bereid haar brute daad met enig steekhoudend juridisch argument te onderbouwen. Alvorens ons de deur in het gezicht te slaan, brieste ze geergerd wat mevrouw Majollari als ze kanker had ook te zoeken had in een “ondergronds hol” waar de lucht blijkbaar bedompt was. Blijkbaar gaat ze ervan uit dat mevrouw Majollari in een kelder woont, ipv op het gelijkvloers. Aan het  slot van onze korte reverance aan de deur van numero 3, riep de vrouw nog dat het haar geen ene jote uitmaakte dat mevrouw Sevi last van haar ziekte had, “want kanker krijgen we allemaal.” Met een gezicht dat tot in de diepste plooien uiting gaf aan minachting en ergernis, kregen we de voordeur plat in ons gezicht gesmeten.

Aangezien deze kwestie helaas niet als een farce valt op te vatten, noch als bagatel of kwaaie grap, verzoek ik u dringend om mevrouw Majollari niet aan haar lot over te laten, en stappen te ondernemen die ervoor kunnen zorgen dat Sevi weer de bitternoodzakelijke frisse lucht in haar appartement kan laten stromen.

Wij zouden u daarvoor zeer erkentelijk zijn.

Rekenend op uw begrip en welwillendheid – alsmede op uw huisvaderlijk plichtsbesef – om mevrouw Majollari te ontzetten en haar slaapkamerraam van de aangebrachte spijkers met planken te ontdoen, groet ik u in afwachting  hiervan vast met hoge achting,

 

 

 

Serge R. van Duijnhoven

 

 

 

Kristel Fliervoet Wat een grove lompheid. Treurig! Met of zonder kanker overigens

3 uur geleden via mobiel · Vind ik niet meer leuk · 2

Geert Viaene idd verschrikkelijk!

ongeveer een uur geleden · Vind ik niet meer leuk · 1

Pien van der Ploeg Tsssss… Dát zijn nou dikke nekken!

ongeveer een uur geleden via mobiel · Vind ik niet meer leuk · 1

Barry Smit Wat een mongolen. Weg trekken die planken!

ongeveer een uur geleden · Vind ik leuk

Serge Van Duijnhoven Kan ik niet zomaar doen, Barry. Sevi verkeert sinds kort illegaal in het land al heeft ze nog een beroep op de negatieve beslissing vd dienst Vreemdelingenzaken lopen. Ze riskeert uitzetting als ze zich nu de politie op haar hals zou halen. Juridische vrienden hebben me dringend aangeraden enkel actie te laten ondernemen door de eigenaar van het pand waarin Sevi woont. Ook een advocaat trouwens. Maar een huisjesmelker. Die drukt vooralsnog zijn snor. Wat zou de slimme duvelstoejager met het grote eergevoel, Girolamo Casanova in dit geval hebben gedaan? Ik houd me deze vraag nu steeds voor ogen. Onbehouden handelen kan nefaste gevolgen krijgen voor de dame die ik hier een tandje tracht te helpen. Als je andere suggesties hebt, hoor ik het graag. Groet!

 

 

Plaats een reactie

Nog geen reacties

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s