DDN

DICHTERS DANSEN NIET

*

LYRIEK – MUZIEK – CINEMA – PERFORMANCE

DDN

POETS  DON’T  DANCE

31e1bc8d3402ffe92dc57d07f78cafb6

Spoken Word on Music 

=

Poetry In Motion

+

-+- Multilayered Frequency Audio Input -+- Gitanes & Jazz -+- Lowbattery -+-
-+-Sex i Smrt -+- De Sprooksprekers -+-

.

Schermafbeelding 2013-11-07 om 17.08.11

.

 Fred dB (compositie, dBfrequencing, studioproductie),
Serge van Duijnhoven (tekst, stem, podiumperformance)
Edwin Berg (piano, melodica, begeleiding)

Edwin en Serge met DDN in De Markten 09.11.12

Dichter Serge van Duijnhoven (1970), frequency-wizzard Fred dB (Fred de Backer, 1967) en pianist Edwin Berg (1972) treden op, in binnen- en buitenland, onder de naam DICHTERS DANSEN NIET.

De avontuurlijke koers van dit eigenzinnige gezelschap is al sinds 1997 een opvallende constante aan het firmament van de literaire voordrachtskunst. Na een periode van toeren, optreden en experimenteren, alsmede een opmerkelijke uitstap naar de muzikale wereld van Serge Gainsbourg met de voorstellingGitanes & Jazz (2011), is er een nieuw album uit de studio gerold: Vuurproef. Het spectaculaire slotdeel van een trilogie die in 2003 begon met het album Bloedtest, in 2007 gevolgd door Klipdrift. De VPRO tipte het laatste album als favoriet in de Luisterpaal van het radioprogramma 3voor12.

Vuurproef, een gecombineerde complementaire uitgave van dichtbundel en muziekalbum, begint waarKlipdrift ophield in 2007: aan de rafelranden van het bestaan en de nachtzijde van het leven. In een schemerzone tussen orde en chaos, het exces en het tekort, het onder- en het bovenaardse. Om uiteindelijk te eindigen op een plek waar deze uitersten elkaar wel moeten treffen.

In dit album, dat is vormgegeven door het toonaangevende Brabantse vormgeversduo van ATTAK Powergestaltung, zet Dichters Dansen Niet zijn zoektocht voort naar bezinning in een overmatig geaccelereerde en grotendeels ontzielde wereld. Op de bodem van een op drift geraakt leven, rijpt stilaan inzicht. Licht breekt door tussen bijeengeveegde glasscherven. Alsof er een granaat geëxplodeerd is in een balzaal. Een katharsische ervaring.

Liedzanger Alex Roeka merkte na het beluisteren van Vuurproef op: ‘Niet eerder hoorde ik zo’n geslaagde combinatie van muziek en poëzie.’

vuurproef_groot

 

V U U R P R O E F – DICHTERS DANSEN NIET – BOEK + CD

 

* Dichtbundel met cd € 19,95  * Vormgeving ATTAK Powergestaltung

* NUR 306 * ISBN 9789046816417

© Nieuw Amsterdam Uitgevers/Dichters Dansen Niet 2014

Koop hier uw gesigneerde exemplaar:

e68f4a525773acdc24005af5b408a7cb

c9ee3999008bd70277af8c8c33c9460c

6232827632f94aea15feb1c522b0e9e7

957c2a69897d835ef0ef05b0773de33d

88f083d7efe1edb33cf266970f545b68

84f0f34d7b77ad1024b5db7d672b2358

67b687ab03bb16621f019123e6d86785

26b9367d962700941e301575e0269444

9e4c70227ae290f58ec9474bbaae2daf

5e84e5915188951fb64323946c52e743

Download hier:

Vuurproef Promofolder (pdf, 3,5MB)

.

No God No Master

 

TOURNEE VUURPROEF

Vuurproef.standaar.DBG12.03.14.FvZ

Voor alle concertdata en reserveringen zie:

Optredens

10 mei. Festival Woordnacht, Bilderberg Parkhotel Rotterdam
.

Fred&Serge.dblthmbNwAmst

Gevraagd wat hij zou meenemen

als zijn huis in brand zou staan

antwoordde Jean Cocteau:

‘Het vuur!’

.

Edwin met DDN in De Markten 09.11.12 pianobend

BOEKINGEN B, NL:

DICHTERS DANSEN NIET PRODUCTIES

dichtersdansenniet@skynet.be
Dichters Dansen Niet-Producties
Kandelaarsstraat 23 – B1000 – Brussel  +32 (0)477  767  300.

http://www.dichtersdansenniet.eu

http://www.reverbnation.com/dichtersdansenniet

A.DDN.Filip.v.Z1_1269526469

© Hoedgekruid
Van Dichters Dansen Niet zijn voor Vuurproef de volgende albums verschenen:
  1. Klipdrift (boek + cd, Nieuw Amsterdam 2007)
  2. Bloedtest (boek + cd, De Bezige Bij 2003)
  3. Obiit in orbit; aan het andere einde van de nacht (boek + cd, De Bezige Bij/Djax Records 1999)
  4. Eindhalte Fantoomstad (boek + cd, Prometheus/Djax Records 1997) ; dit album betrof een samenwerking tussen Dichters Dansen Niet met dj Dano en The Prophet, Def P van de Osdorp Posse en Olaf Zwetsloot met zijn band Line’s End.

sprooksprekers.eindhalte fantoomstad

 

De pers over Dichters Dansen Niet:

Serge’s poetry progresses on the album in a kind of quest – questing for reflection in an excessively accelerated and largely lifeless world. Struggles through depression, addiction, meaninglessness and confusion, emergence into light through art, poetry, and deeper understanding. The orchestration of bomusic and voice in this album is fantastic – it’s seriously one of the best spoken word and music collaborations I’ve heard, in any language. – Lapkat (Australische radiopresentatrice) in haar radioprogramma La Danza Poetica – aflevering 019 getiteld “Northern Lights” d.d. 13.04.14

Ik was sceptisch, maar uiteindelijk heeft het verhaal van de bundel me op eigen kracht overtuigd. De bijgeleverde cd bevat veertien nummers, slechts enkele op basis van teksten uit Vuurproef. Het blijft een moeilijk genre, die combinatie van voordracht en muzikale omlijsting, maar instrumentatie, timing, dictie en klankkleur (wat heeft Van Duijnhoven een mooie stem!) vormen hier een fraaie eenheid. Ook daar overwon ik mijn scepsis.  – Joop Leibbrand in Meander Magazine d.d. 11.04.14

Het is goed om op gezette tijden even het oor te luisteren te leggen bij Serge van Duijnhoven, de Nederlandse dichter die ondertussen al jaren in Brussel woont. Met de gedrevenheid die hem kenmerkt, beschrijft en bezingt onze stadsdichter de honoris causa nog altijd de donkere en de verblindende kanten van stad en de wereld.  – Michaël Bellon in Brussel Deze Week, d.d. 20.03.14

(…) deze CD laat zich beluisteren, niet vanuit bestaande ideeën maar vanuit een open staan voor nieuwe geluiden, teksten en belevenissen. Steeds als je denkt dat je dit trio doorhebt komen ze met iets volledig vreemds, zo anders dan het voorgaande en toch is het een geheel. De losse vellen geven inzicht in de mindset van de dichter, de CD geeft je een totaal beleving. Een die ik nog vele malen tot me ga laten komen, hier valt nog veel te ontdekken en te genieten!    – Wouter van Heiningen in zijn poëzieblog  «Zichtbaar alleen.  », d.d. 24.02.14

Een losbladige dichtbundel met een cd: dat is óf volkomen gedateerd, óf zeer vooruitstrevend, maar het is in elk geval de vorm waarin het collectief Dichters Dansen Niet [5] de ‘bundel’ Vuurproef heeft uitgegeven. De teksten van Serge van Duijnhoven zijn belangrijk, maar de muziek is veel meer dan achtergrond en dat is maar goed ook. Het mengsel van jazz, dance en elektronische ambient muziek van Fred dB en Edwin Berg (met flink wat andere muzikanten) maakt van deze lastig te plaatsen ‘bundel’ een bijzonder ‘ding’ waar je – zeker met koptelefoon – wel even in kan verdwalen. – Toef Jaeger in NRC-Handelsblad, d.d. 15.02.14

Vuurproef aangekregen van mijn schrijfbroer Serge Van Duijnhoven, een cd van Dichters Dansen niet, een collectief mede opgericht door Serge, eindelijk de tijd gevonden om er naar te luisteren. prachtig geschenk… – Jeroen Olyslaegers op Facebook

31e1bc8d3402ffe92dc57d07f78cafb6

‘(…) door de fenomenale soundscapes van dj Fred dB krijgen de gedichten een nieuwe dimensie. Inventief, intrigerend en erg muzikaal. Aanrader – ook voor de ongeletterde luisteraar. – Menno Visser van 3voor12 (VPRO)

‘Obiit in orbit is een stemmige, bij vlagen overrompelende cd die tot het beste behoort wat muzikanten en dichters samen tot op heden in Nederland hebben bereikt.’ – Menno Wigman inTrajectum

‘Mooi. Heftig. Bijzonder. Dat is het!’ – Jos Jagers in de Revu

‘Als poëzie een tijdsbeeld moet schetsen, is Serge van Duijnhoven een Van Gogh die schildert met woorden. Het publiek moet geconfronteerd worden met de macabere werkelijkheid. Luister en huiver, zo wil hij het.’ – Jeroen Junte in Dance Update

‘Auf der Bühne ist ‘Dichter Tanzen Nicht’ eine eindrucksvolle Performance: sie verbindet moderne Poesie mit experimentellen rhythmen und Klängen – Lyrik für alle Sinne.’ – Poetry On The Road (Kultur Radio Bremen)

‘Wie de vaak nogal bescheiden Nederlandse schrijvers van dit moment een beetje volgt, kan niet anders dan gelukkig zijn met iemand als Van Duijnhoven. In zijn albums met cd […] klinkt een zonder meer interessante, want naar serieuze poëtische verwerking van het alleractueelste strevende, stem.’  – Thomas Vaessens in Het Financieele Dagblad (HFD)

‘Deze dichter heeft een talent waarmee hij de alledaagsheid van het hedendaagse leven timbre en passie kan geven. Elk gedicht is een mooi verhaal dat de lezer telkens anders wil interpreteren.’ – André Oyen in De Gelderlander

‘Het weerbarstige stemgeluid van Van Duijnhoven is onmiskenbaar een teken van vitaliteit. Deze dichter is op zoek naar hedendaagse invullingen voor eeuwenoude rituelen. Deze poëzie is een ‘rite de passage’, een teder en wreed schouwtoneel, ‘theâtre de la cruauté’. Een loutering die ons niet echt reinigt, veeleer bezoedelt (wat ons dan weer aan Lucebert doet denken).’  – Alain Delmotte in Dighter

*Dearnothing.Serge.DDN.JorisdeBolle

Ed.Serge.DDN.JorisdeBolle

Gun.Shoes.DDN.JorisdeBolle

SvD.vidgirl.jorisdebolleDDN

fred Ed

Sainkho Hope  yerevan

eric n nairi

*

VUURPROEF

DICHTERS DANSEN NIET

video: Bastiaan Lips Transformer Company Mixed Media Productions

In de afgelopen periode maakte DDN nieuwe studio- en concertopnamen met een bont gezelschap van gerenommeerde artiesten, zoals de bassisten Ali Haurand (voormalig bassist van Jacques Brel) en Eric Surmenian, keelklankzangeres Sainkho Namtschylak uit Tuva, pianist Edwin Berg, saxofonist Olaf Zwetsloot en het Nairi-strijkkwartet uit Jerevan. Samen werkten zij aan een nieuw album. Vuurproef is het werk gaan heten. Een gecombineerde uitgave van boek, cd en DVD: vol vurige verzen, magische muziek, betoverende woordjazz, verbluffende klankpoëzie en ontregelende composities. Opnieuw een pareltje van dicht-, performance- en vormgeverskunst.

Vuurproef begint waar Klipdrift ophield: met een ontregelende bewerking van Ali Haurand’s in de jazz-wereld inmiddels klassiek geworden hartekreet “No More Chains!” Een credo dat DDN steeds op expliciete wijze heeft beleden. In het begin met vlijmende teksten die gerapt werden over de beats van gabber en house. Maar  gaandeweg subtieler, poetischer, avontuurlijker. De groep zocht toenadering tot de wereld van de cinema, het theater, de moderne dans. In de schemering van deze coulissen ontwikkelde zich een stemgeluid dat Menno Wigman kwalificeerde als “het beste wat muzikanten en dichters in Nederland hebben bereikt”.

Op Vuurproef treffen we lyrische exercities, complexe composities en jazzy improvisaties met  piano, bas en strijkers naast ingetogen klank- en stemcollages, Mongoolse keelgezangen en shamanistische drumsequenties. Het album laat zich beleven als een film, waarin de lezer en de luisteraar op zintuiglijke wijze mee wordt gevoerd naar een betoverende katharsis. De poëzie in Vuurproef bestaat uit filosofische gedichten, gevoellige balladen, erotische mijmeringen, een heidense psalm over lust en genade, een request van de wanhoop en (tot slot) een bede om de stilte en de rust, zoals men die gewaar kan worden tussen de uitgepuurde pianoklanken van Bach’s Praeludium in B mineur.

Een gedeelte van het album is gebaseerd op ervaringen van de band gedurende een verblijf in Armenië, waar DDN een openingsconcert mocht geven ter gelegenheid van Yerevan World Book Capital 2012. Een ander deel is voortgevloeid uit de Gitanes & Jazz voorstellingen waarin DDN in 2011 en 2012 een hommage bracht aan leven en werk van de ongrijpbare Franse cultzanger, erotomaan en dronkenlap Serge Gainsbourg. Maar bovenal beschrijft frontman en dichter Serge van Duijnhoven in Vuurproef een zoektocht naar bezinning in een rusteloze, overmatig geaccelereerde en grotendeels ontzielde wereld.

In de nieuwe uitgave wordt het publiek in staat gesteld om de auteur te vergezellen op een louterend traject. Een parcours dat omhoogvoert uit de nevelen van het innerlijk ravijn. Langzaam maar gestaag weet de auteur vat te krijgen op de krachten die hem belagen. De driften en demonen, de materiële en matrimoniale tegenslagen. De dorsten en verlangens die hem uitputten en verdorren. Maar op de bodem van de chaos en ontrafeling, ontstaat de wijnmoer van het inzicht. Een geestverruimend residu. Licht breekt door. “Genade is nakend, (en nu nog het naakt!)” Een schittering tussen bijeengeveegde glasscherven. “Lazer op, Lazarus! Sta op!” Met zijn blote voeten, schuifelt de niet-dansende-dichter over de beduimelde dansvloer die het fundament vormt van zijn ziel. Alsof er een granaat geexplodeerd is in een balzaal. “Zie, de dichter! Hoor /hem zingen van het gloren / op het ritme van de wijzer!”

In Vuurproef wordt het leven pakkend beschreven als een parcours vol voetangels en klemmen, waarin je gemakkelijk ten val kan komen. Maar ook als een Aufforderung zum Tanz. Een uitnodiging om de confrontatie aan te gaan met het zelf, en een kans om te ontwaken uit de morose wereld van de virtuele waan en de onverzadigbare roesdrift van het brein.

01DDN.Vuurproef.2013

-0376 (2)

                  Edwin  Berg & Serge van Duijnhoven, live in Petrol Antwerpen 12 maart 2011

*

bekijk meer video’s van DDN op het vidokanaal van de dichter: http://www.youtube.com/user/sergevanduijnhoven/videos

flyer.armeens.fromchaostohope.ddn.24.04.12

000.DDN.inDEMARKTENBXL.09.11.12.FvZ.EdwinBerg

 

Over Bloedtest (De Bezige Bij 2003):

‘Bevreemdend en indringend, dat is de term die ik voor deze dichtbundel zou willen gebruiken. Deze dichter heeft een talent waarmee hij de alledaagsheid van het hedendaagse leven timbre en passie kan geven. Elk gedicht is een mooi verhaal dat de lezer telkens anders wil interpreteren. Deze bundel werd mij cadeau gedaan. Het is een prachtig geschenk want het betekent voor mij het begin van een zoektocht naar andere dichtbundels van hem.’

–     André Oyen in De Gelderlander

bloedtest

‘Het weerbarstige stemgeluid van Van Duijnhoven, die zich bij zijn performances – net als bij deze uitgave met cd – bij voorkeur laat begeleiden door zijn gezelschap ‘Dichters dansen niet’, is onmiskenbaar een teken van vitaliteit. Dichten is stem geven aan het onzegbare, klank geven aan het onhoorbare, ritme geven aan het ondefinieerbare, maat geven aan het ondansbare.  […] In al zijn fragmentatie schrijft Van Duijnhoven een extraverte poëzie waarin onuitgesproken rebellie de middelpunt vliedende kracht is. Wie beweert dat deze poëzie een hype wil zijn of worden door er filmpjes bij te projecteren en er een techno beat bij te laten klinken, heeft het verkeerd voor. Deze gedichten gaan dieper. Er is sprake van een bindend organisch geheel. Het is geen cabaret van de te korte bocht,waarin zoveel performers blijven steken. Deze dichter is op zoek naar hedendaagse invullingen voor eeuwenoude rituelen. Deze poëzie is een ‘rite de passage’, een teder en wreed schouwtoneel, ‘theâtre de la cruauté’. Een loutering die ons niet echt reinigt, veeleer bezoedelt (wat ons dan weer aan Lucebert doet denken).’

–        Alain Delmotte in het tijdschrift Dighter

Obiit in orbit

Obiit in orbit

Over Obiit in orbit; aan het andere einde van de nacht (De Bezige Bij/Djax Records 1998):

‘Mooi zijn de teksten. Heftig. Een bijzonder document. Dat is het.’
– Jos Jagers, in De Nieuwe Revu, januari 1999

DDN.Watou.21.08.10.Fred_Serge_1282940649

BIO’s:

 

FRED dB – percussie, compositie, productie

Fred de Backer (1967), (Dj) Fred dB, – voorheen vooral bekend onder zijn alias DJ Fat – heeft menige muzikale waters bevaren en heeft  onder andere een carrière    als drummer achter de rug bij de alternatieve Brusselse rockgroep Villa Basta en het dansgezelschap Everything Is Slow. Hij is producer en geluidsman van zijn eigen muziekstudio Fats Freds Akoestische Tuin, en  draaide jarenlang als vaste dj in de Gentse house- en technoclub vooraanstaande dance club Decadance. Fred is gekend om zijn veelzijdige, subtiele muzikale benadering die hem gewild maakt zowel binnen het circuit van de danstempels als bij het (dans)theater dance circuit als voor de meest uiteenlopende artistieke projecten. In Brussel draaide deze allround soundlaborantin div. bars en clubs en gelegenheden zoals Pablo Discobar, l’Accrobat en Cinema Nova. In 2003 introduceerde hij onder de naam Permafrozzt als eerste de uit Rusland en de Oekraiene overgewaaide muziekstroming Lowbattery in de Benelux en Zuid-Afrika. Ook stelde hij de cd Shestipaly (= Russisch voor ‘zesde teen’) samen, een collectie van Lowbattery nummers die hij in zijn studio verzamelde, selecteerde en inblikte. Samen met dichter Serge van Duijnhoven en VJ Gabriel Kousbroek maakt hij deel uit van de vaste kern van vormt hij het gezelschap Dichters Dansen Niet. Voor Djax Records en uitgeverij De Bezige Bij produceerde hij de cd’s Obiit In Orbit en Bloedtest. percussie soundlab live- & studiomixages

 

 

 

SERGE VAN DUIJNHOVEN – lyriek, teksten, voordracht

De afgelopen jaren bouwde de in het Noord-Brabantse Oss geboren schrijver, dichter en historicus (1970) een reputatie op als een eigenzinnig dichter en performer.Serge debuteerde in 1993 als dichter met de bundel Het paleis van de slaap, en richtte met een groep Nederlandse en Vlaamse beeldend kunstenaars en theatermakers het tijdschrift MillenniuM op alsmede de Kunstgroep Lage Landen. Verbleef in Sarajevo voor De Morgen en de Volkskrant. Recente publicaties: De zomer die nog komen moest (Nieuw Amsterdam), Klipdrift (Nieuw Amsterdam),{Balkan}Wij noemen het rozen (Podium), Fotografen in tijden van oorlog (Ludion), Bloedtest (De Bezige Bij) en Ossensia Brabantse gezangen (Jan Cunen). Serge van Duijnhoven is freelance medewerker van Vrij Nederland, http://www.cobra.be en het International Feature Agency. Sinds 2008 brengt hij als “Onze Man In Cannes” verslag uit van de hedendaagse filmwereld voor uiteenlopende nieuwe en periodieke media in Nederland, Vlaanderen, Amerika  en Azie.

© Igor Freeke

 

EDWIN BERG – piano, melodica, muzikale begeleiding 
edwinberg

Edwin Berg (Oss, 1972) weet met zijn tedere piano- interpretaties en intricate bewerkingen van legendarische jazz-songs, als geen ander de beloftevolle en broeierige sfeer op te roepen van het Parijs eind jaren vijftig met zijn rokerige kelder-cabarets, schaars verlichte bistrots-de-nuits en stijlvolle cocktail-jazz ballrooms waar zowel de Muzen van de Letteren en het Chanson, als die van de moderne Jazz- en Dansmuziek, hoogtij vierden. Edwin Berg  voer na het conservatorium al snel een eigen koers als tegendraads improvisator en componist die naam wist te maken in de Verenigde Staten, Spanje, Frankrijk en Rusland. Met zijn uiterst diverse gezelschappen en uiteenlopende jazzalbums wist hij vele internationale prijzen in de wacht te slepen. Het album Perpetuum (Bee Jazz, Parijs) van zijn jazz-trio Berg/Jeanne/Surmenian geldt als een hoogtepunt in de hedendaagse jazzgeschiedenis.

Webstek van Edwin Berg: www.edwinberg.com

Edwin Berg_02expo

 

DDN speelde tussen 1997 en 2014 oa. op de volgende festivals en podia in binnen- en buitenland:

Crossing Border, Lowlands, De Gentse Feesten, de Nachten, Poetry On The Rocks, Poetry International, De Nacht van de Poëzie, de poëziezomer van Watou, Beeldspraak, Pontes Festival of European Artists (Krk Kroatië), Faladura Festival of Spoken Word (Porto Portugal), Woordfees (Kaapstad Zuid Afrika), Lyrikfest (Berlijn), Paradiso (Amsterdam), de Arenbergschouwburg (Antwerpen), Literaturhaus Wien (Oostenrijk), de Petrol (Antwerpen), Cinema Nova (Brussel), 013 (Tilburg), Tivoli (Utrecht), Wintertuin (Nijmegen), Vooruit (Gent), Live in the Living (Ardooie), Porgy & Bess (Terneuzen), Liefde tussen de Lijnen (Oostende), Kunstmaan Revu (Tilburg), Raamvertelling (Den Haag), Yerevan World Book Capital (Armenië), de Markten (Brussel), Club Ram Horna (Rotterdam), Dichters in de Prinsentuin (Groningen).

eric n nairi

 

0000.000.FvZ.DDNStellaSolaris2009.19508

MUZIKALE AVONTUREN

Sinds ze in 2002 samen een tournee maakten langs diverse Duitse steden in Nordrein Westfalen, heeft de samenwerking tussen Serge van Duijnhoven en bassist en jazzlegende Ali Haurand voor een nieuwe mijlpaal gezorgd in demuzikale diepgang van de podium-optredens van DDN. Ook recente samenwerkingsprojecten met de bekende keelklankkunstenares Sainkho Namtchylak uit Tuva, het Kamertrio Zéphyr uit Montélimar, singer/songwriter Rick Treffers, de Japanse filmregisseur/dichter Sono Sion (bekend van de film The Suicide Club en het dadaistisch-situationistische poëzieproject Tokio Gagaga), en eufoniumvirtuoos Uli Sobbota, hebben het gezelschap van “niet dansende dichters” geholpen om ook minder geëffende paden te ontdekken binnen de domeinen van literatuur en muziek.

DDN Live in the Night-theatre Sugarfactory Amsterdam 12th of May 2005. Met Ali Haurand (bas), Uli Sobotta (eufonium), Bosz de Kler (accordeon), Gabriel Kousbroek (video) en Fred dB (geluid). Stem: Serge van Duijnhoven. Luister naar DDN’s bewerking van de klassieker van Ali Haurand: No More Chains!
Stefan Robbers - Eevolute - Joining the Poets

Stefan Robbers / Mister Eevolute – Sex i Smrt /Gelegenheidscompagnon van DDN

Rick Treffers en Serge Live in de Kunstmaan Utrecht maart 2010

Al deze samenwerkingsverbanden hebben in het voorjaar van 2012 geleid tot een voorstelling die DDN op uitnodiging van de Unesco, deBuren en de stad Yerevan, heeft mogen geven ter gelegenheid van de openingsfestiviteiten rond Yerevan World Book Capital.  From Chaos To Hope, heette dit concert dat plaatsvond op het podium van Komitas Chamber Music Hall in de Armeense hoofdstad. De musici van het Nairi-strijkkwartet slaagden er op indrukwekkende wijze in hun klassieke repertoire te paren aan de muzikale en lyrische improvisaties van Dichters Dansen Niet.

5e84e5915188951fb64323946c52e743

 

000.DDN.inDEMARKTENBXL.09.11.12.FvZlicht

MODULES EN VOORSTELLINGEN – 2014 / 2015

 DDN (SvD & Fred dB)

Concert van twintig minuten tot drie kwartier

 

DDN + pianist Edwin Berg

Concert van dertig minuten tot een uur

Serge.Bitterzoet.stage

DDN Gitanes & Jazz

Theaterconcert van ruim een uur, hommage aan Serge Gainsbourg. Met video, foodperformance, piano.

 

DDN Internationaal  

Concert in Engels, Duits of Frans van drie kwartier tot een uur

000.DDN.Yerevan.concert8Fred de Backer, Edwin Berg, Serge van Duijnhoven, Eric Surmenian, Sainkho Namtschylak live in Yerevan 26.04.12

PRIJZEN / UITKOOPSOM in overleg te bepalen

NB: er bestaat steeds de mogelijkheid, voor organisatoren, om aanzienlijke subsidies te verkrijgen bij literaire en artistieke fondsen in NL en Vlaanderen. Deze subsidies dienen wel telkens ruim vantevoren aangevraagd te worden. DDN helpt u graag bij het tijdig indienen van de juiste formulieren!!!

 

CONTACT:

mob: 00 32 477 767 300

dichtersdansenniet@skynet.be

http://www.dichtersdansenniet.eu

 

DDN op YOUTUBE:

bekijk meer video’s van DDN op het videokanaal van Serge van Duijnhoven

http://www.youtube.com/user/sergevanduijnhoven/videos

 


LES POETES NE DANSENT PAS

Serge van Duijnhoven, écrivain et surtout poète (sur papier comme dans la vie!), Fred de Backer alias Fred dB ainsi que le pianiste connu Edwin Berg, sont les trois mousquétaires qui forment DDN, en français ‘Les poètes ne dansent pas’.

Dichters Dansen Niet ce n’est pas un groupe de musique à proprement parler, mais plutôt une expérience où se rencontrent poésie, musique et image. Leurs projets peuvent varier selon les occasions et les rencontres, en Europe ou alors plus loin (et ils sont d’ailleurs présents sur la plate-forme spoken word internationale), mais ont toujours pour point commun d’explorer une certaine forme de mise-en-scène du texte écrit en alliance avec une recherche literaire et sonore/ musicale. “KLIPDRIFT” (Suicidal Tendency, l’audace mortelle) est leur tout dernier album sorti comme livre + cd et surtout : spectacle. Spectacle? Happening? Nous opterons plutôt pour le ‘happening’, car avec Dichters Dansen Niet il y a souvent une gaieté pleine d’imprévus, surtout du côté des invités-surprise! Que les non-flamands ou non-néerlandophones n’aient pas peur de s’aventurer dans les concerts de cette bande Belge-Neérlandaise-Allemande. Elle sera trans-fontalière et trans-linguistique. Et elle sera surprenante!

Pour le spectacle de ‘KLIPDRIFT’, la groupe Dichters Dansen Niet va plus loin et surtout plus profond que jamais dans son expériment déregulaire et sonore. La formation de base, s’est renforcée avec des musiciens d’une experience et reputation formidables comme le pianiste Edwin Berg, le tromboniste Wolter Wierbos, la chanteuse chamane-nomadique Sainkho Namtchylak (venant de Tuva), le saxophoniste Olaf Zwetsloot. Après une periode d’enregistrements, mixages, remixages et d’autres procedures et raffinages sonores qui seront appliquees dans leur studio aux Grand-Bigards,heureusement on peut anticiper a l’arrivée du nouvel album : En Feu ! (Vuurproef).  Album de concepte, en forme du livre plus cd/dvd. Qui commence, là ou finissait leur dernier album Klipdrift en 2007. Avec le lamentatio bouleversant venant du fond de l’ame libertaire, ainsi que des ténebres de notre histoire collective : «No More Chains ».

Cette collaboration toute fraîche de 2012, marquera aussi le retour dans le groupe du contrebassiste Ali Haurand (Frontier Traffic, fondateur du European Jazz Ensemble, accompagnateur de Jacques Brel sur son dernier tour de chant en 1966). Sur leurs albums Obiit in Orbit, Bloedtest et Klipdrift, tous produit méticuleusement dans Fred’s studio de mixage au Grands-Bigards (« Le Jardin Acoustique »), vous pouvez, en effet, découvrir les traces d’une coopération originale entre ces Poètes musicales qui – soit disants – ne dansent pas, et le grand génie de la littérature flamande : Hugo Claus (« Intacte, comme un rocher… »)

0000.000.clubwindow.bitterzoet

DICHTER TANZEN NICHT

Portrait der niederländisch-belgischen Dichtergruppe

Jazz, Chanson, Lautpoesie, Ton-Collage, Klangexperiment, Poesiemusik. Dichters Dansen Niet ist ein Lyrisch/Musikalisches Gesellschaft, bei dem es richtig abgeht. “Ein Großteil der Stücke ist duester, shamanistisch und hypnotisch, oft  auch sehr energetisch und manchmahl sogar richtig tanzbar. Da merkt man sofort, dass Fred de Backer ein bekannter DJ ist und Van Duijnhoven ein Klang-Zauberer. Ein schönes Spiel ist es die beide auf die Buehne zusammen zu  sehen, die kennen einander durch und durch und formen ein sehr hechtes,  fast kompromissloses Paar.“ Auf der Bühne ist DDN  eine eindrucksvolle Performance: sie verbindet moderne Poesie mit experimentellen Rhythmen und Klängen – Lyrik für alle Sinne.

Fred dB mischt fuer Dichter Tanzen Nicht eine ganz eigene Klangwelt aus Chanson, Klassik, Jazz, Folk, Film, Theater, Dance und Tailand-Pop. Wie hört sich dies dann an? Als eine Mischung zwischen Leo Ferré und Leonard Cohen, zwischen Verlaine und Vissotski, Pink Floyd und Underworld. Die lyrischen Klänge des 38-jährigen Niederländers Serge van Duijnhoven haben eine Sogwirkung – wir werden buchstäblich hineingesogen in diese Lyrische Klangwelt die ist aufgebaut aus Lieder, Lautpoesie, Jazz, Cheesy Frequencies, Balkanbeats, sampled voices, sonar pictures, soundfragments; eine Welt die ist aufgebaut aus Kopf und Herz, Lyrik und Musik, Rythmus und Seele, Intellekt und Instinct.

Die DDN-Konzerte sind immer ein grosses Erlebnis. Serge ist ein ziemlich expressiver Typ, der rannt die Buehne herum, er fluestert, schreit und singt, alles ganz voll geladen von Energie, das ist richtig Klasse. Poesie und Musik so wie mann es leider sehr sehr seltsam erleben kann…“ Serge van Duijnhoven stellt seine Stimme gern gegen den hohen Kammerton der Literatur und arbeitet am liebsten mit nicht sehr Akademische Kuenstler und Musikern zusammen. Vier Romanen und drei historische Buchwerke hat er auch geschrieben. ”Dichters dansen niet“ heißt sein erster Roman aus 1995. Aber von wegen nicht tanzende Dichter: Inzwischen ist “Dichters Dansen Niet“ eine Art Lyrik-Pop-Band, mit dem belgischen DJ Fred de Backer und viele internationale Musiker (Uli Sobotta aus Bremen, Ali Haurand aus Viersen, Sainkho Namtchylak auf Tuva) die in ihrem Musik-Studio in Bruessel oder live auf die Buehne, die Klanglagen fuer die Worte und die Musik versorgen.

0000.000.FvZ.DDNStellaSolaris2009.19504

 

Michael Bird, editor in chief of the Rumanian Economist Weekly Maazine, wrote about the album KLIPDRIFT of DICHTERS DANSEN NIET

“I am listening to the last record of Poets Don’t Dance. There is the sound of bottles. A child is repeating a nursery rhyme. The city is busy. There is a bass guitar. Some military-style chants. Someone is suffering. From a throat disorder. I am concerned. It may be a terrible dream. The guitars are back. And a beat. It’s pop with Tom Waits. Wie gehts? Pop Waits.
I am in Istanbul. Are they calling to rouse the army or is the market about to begin? I hear someone trying to cough up a butterfly. There’s jazz. A choir. A black choir. There is gospel in Istanbul. Maybe we have passed into the clouds. But it is night again and we cannot be sure where we are. Except there is nothing under or over us but darkness. The beat brings us back to earth. Because we cannot dance without gravity.
Now the violins and a woman – she is Scottish and she speaks in a mysterious brogue.
Then it all goes Bowie. Low Bowie. Cold war jazz Bowie. Your voice is digging into the ground. It talks with a mouthful of dirt. The trumpets come back. We are in and out of audibility. A sick Ian Curtis locked in a toilet is making up a song as he goes along. It has been a bad night. His song is not pretty. Is this a man-woman or a woman-man with the crushed voice and the synthesised piano? Serge wants to speak about love. But he can only scream while rolling his Rs. Breaks.
It becomes hard and confused for a few minutes. I don’t know what’s going on. I can’t explain what’s going on.
Now it’s time for samba. I’m funking. I’m funking crazy. But you end the funk. You end the fun. With sad words and the violins. Those damned violins. They kill every party. But it comes back. You let the funk return. But it’s angry. It’s bad funk. It wants to hurt me. It dissipates. More strings. A quartet I think. You are speaking a memorial. Are you burying the funk? There is a smile in your voice. You are becoming more animated. As though Brel has gate-crashed the funeral. Let the strings speak now. The cello is brooding again. The violins let the Cello brood and then make fun of him. Drums beat. Into the Dutch jungle we go. Meat everywhere. Eyes in the trees. Snakes in the canal. A monkey in the windmill. But Serge is not afraid of the jungle. Even though the insects are under his skin, under every inch of skin, even though they are breaking out and will turn his skin inside out, so his hair will grow inside and his entire body will be covered with blood. The more he bleeds from every inch of his skin. The more the hair grows inside until every organ in his body is thick with beard. The jungle laughs at Serge.
It’s German. An elergy. A catchy elergy. It’s the hit on the album. It’s a lullaby now with trumpets. A cradlesong for demon children. Now we are moving into the torch song. But you allowed the child to sing. He likes to sing with Uncle Serge’s words. He is singing about a beautiful place he wants to live in. A place where every house has a football field and all the dogs speak baby language. Echochamber. This is where children talk to themselves. Serge talks of his own childhood with fondness. It was not something full of woe or happiness. But this makes his longing for the time before all the more depressing. Now I cannot remember anything but being in darkness. So how can I be sure that what is around me is darkness?
Double bass and concertina. French bistro music. You’re talking to the staff behind the bar, regaling them about a story from a far far place. They don’t believe you. You talk about Shakespeare and Eliot and Thomas Mann. All the wonderful mistakes they made. Don’t get in a fight, Serge, it’s not worth it. But there will be no arguments anymore. Let the bass play and play and play. And the trombone. You drink a pastis on the house. Then the barman whispers to you – he tells you never to come back. When his back is turned, you spit on his counter and swear at him in Dutch.”

Michael Bird, Bucharesti Rumania 22.02.08

* * *

DDN Gitanes & Jazz Brugge.concert.Jobz

* * *

“Jungske”. Opening Landkunst 2011, St Oedenrode: performance Dichters dansen niet. Ontmoetingsplek Elmo Vermijs. http://www.landkunst.nl
tekst en voordracht / Serge van Duijnhoven
muziek en geluid / Fred dB
clip gemaakt door Peter Heijens

*

DDN speelde tussen 1997 en 2012 oa. op de volgende festivals en podia:Crossing Border, Lowlands, De Gentse Feesten, de Nachten, Poetry On The Rocks, Poetry International, De Nacht van de Poëzie, de poëziezomer van Watou, Beeldspraak, Pontes Festival of European Artists (Krk Croatie), Faladura Festival of Spoken Word (Porto Portugal), Woordfees (Kaapstad Zuid Afrika), Lyrikfest (Berlijn), Paradiso (Amsterdam), Literaturhaus (Wenen), de Petrol (Antwerpen), Cinema Nova (Brussel), 013 (Tilburg), Tivoli (Utrecht), Wintertuin (Nijmegen), Vooruit (Gent), Live in the Living (Ardooie), Porgy & Bess (Terneuzen), Liefde tussen de Lijnen (Oostende), Raamvertelling (Den Haag).**

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

* * *

Music

Zelfportret zonder ik, DDN 2007
verbeten de credo’s, DDN 2007
Bloedtest, DDN 2003
I
In het praktisch liefdeslab, DDN 2003
Der duft der Frauen in Nylon, DDN 2007
Blinder dan voorzien, DDN 2007
En feu, Ft J Dapoz, DDN 2007
Loop ik langsheen het leven, DDN 2007
Nu het oog steeds vertrouwder, DDN 2007
Kusskrott,DDN 2003
No More Chains, DDN live
We zien ons aan het einde van een film
Tuttodisco
Stefan Robbers:
soundtrack voor theatertekst van SvD Tilburg 2001
Lyrics_10x10
Liederen van Vranje
Paranoia paradijs

Playlists


  1. S E R G E V A N D U I J N H O V E N

DICHTERS
DANSEN
NIET

F R E D dB


 

Klipdrift dichtbundel met CD

NIEUW AMSTERDAM  ISBN 9023410815

Klipdrift is een overrompelende ervaring: muziek, spoken word, sferische collages, klankexperimenten en messcherpe audiocollages wisselen elkaar in hoog tempo af.
De gedichten van Van Duijnhoven spelen zich vaak af in de onderbuik van Europese steden, aan de rafelranden van het gezichtsveld. En altijd gaan ze over de verlokkingen van de liefde, de slijtageslag van het hedendaagse leven en de onvermijdelijk naderende dood. Fred dB geeft met zijn intelligente en subtiele soundscapes de gedichten van Van Duijnhoven een wonderschone gelaagdheid.

RECENSIE

Over de grenzen van de poëzie  |

http://www.jan-dejong.nl/recensieduijnhoven.htm

Serge van Duijnhoven: Klipdrift

met cd (muziek en mixage dj Fred de Backer)

NieuwAmsterdam, Amsterdam 2007,

62 blz. € 19,90

 

Vader vertelt: “Nee, toen ík nog jong was, toen had je pas echt goeie muziek. Met teksten die zo op de literatuurlijst konden.” Typisch zo’n opmerking van een verzuurde bijna-bejaarde die het verleden verheerlijkt en de waarheid daarbij met aristocratische nonchalance met zijn eigen verbeelding laat optrekken? Niet helemaal. Want hoewel ik het oordeel over mijn eigen zuurgraad graag aan mijn critici overlaat, dat van die liedjes voor de lijst is toch heus waar. Voor mijn eindexamen Engels had ik in 1972 welgemoed alle teksten van het album Imagine van John Lennon laten noteren. De ex-Beatle stond met zijn poëzie broederlijk naast de gouwe ouwe van Robert Browning en W.H. Auden.

Het idee dat liedjes en poëzie niks met elkaar te maken hebben, dateert van het eerste kwart van de 17de eeuw. Al in 1623 bleek het Groot Liedboek van Bredero onverkoopbaar, terwijl de dichter na zijn dood, nog maar vijf jaar daarvóór, door zowat de gehele literaire elite bezongen en betreurd werd.

Daarna is het nooit meer goedgekomen. Ook in 1972 niet, toen mijn leraar Engels (waarschijnlijk uit nieuwsgierigheid) over zijn poëtische hart streek. Leraren Nederlands zijn doorgaans nog rechter in de leer. Of het nou om Boudewijn de Groot gaat, om De Dijk of om Acda en De Munnik, er komen géén liedjes op de lijst. En laat ik eerlijk zijn: daar hebben ze in veruit de meeste gevallen nog gelijk in ook. Zeker als ze, net als ik, poëzie beschouwen als een manier om je eigen grenzen te verleggen. Want als literatuur aan moet sluiten bij de “belevingswereld”, dan kun je er net zo goed meteen mee ophouden. Een beetje belevingswereld laat zich thuis, op straat, op het voetbalveld of in het café immers veel duidelijker zien dan in de schone letteren. Nee, die belevingswereld, dat is de dood in de pot. Dat is meteen ook de belangrijkste reden waarom liedjes niet op de lijst horen: veel te veel belevingswereld.

Maar het kan ook andersom. Dichters, goeie dichters vaak, die met hun gedichten langs prettig gevulde zalen trekken, alwaar gedichten, muziek en theater tot één mooi poëtisch werk samensmelten. Jules Deelder kan het. Remco Campert ook. Net als Simon Vinkenoog met Spinvis. En voor een hoop jongere dichters is optreden vaak de meest natuurlijke manier om met hun teksten een publiek te bereiken.

Voor Serge van Duijnhoven bijvoorbeeld. Samen dj Fred de Backer vormt hij al enkele jaren het succesvolle duo Dichters Dansen Niet. De teksten van Van Duijnhoven zijn soms ingetogen, soms expressief, soms beeldend, soms akelig rechtstreeks, soms lelijk, soms mooi. Maar altijd stemmen ze tot nadenken. Altijd wekken ze verwondering of verontrusten ze. En altijd zijn ze nog niet afgelopen als ze uit zijn (wat misschien wel het belangrijkste kenmerk van goede poëzie is). Een voorbeeld:

 

zelfportret zonder ik

 

de geheimagenten van mijn bewustzijn

schaduwen mijn brein

wie bepaalt er wie de vijand is?

degene die zich in mijn naam

 

verbasterd heeft van tegenpartij

(‘en-e-my’) tot die ene-in-mij

twee wezens uit hetzelfde nest

ontstaan; mijn lichaam blijkt

 

bestand. Mijn verstand

gaat kopje-onder

in het gistende moeras

 

van het handjevol verwanten

dat ik was

 

Deze tekst is het eerste deel van een langer gedicht, dat eindigt met de regels ‘mijn bloed / verdraagt mij / niet’. Een beetje poëzielezer weet hier natuurlijk wel weg mee. De uitvoering op de bijgevoegde cd, voegt echter nog iets toe. Geen interpretatie, dat zou te makkelijk zijn. Maar wel een soort van onrust, veroorzaakt door een jazzachtige bassolo die de tekst niet stuurt, maar ook niet volgt. Het effect is een beetje (een beetje!) te vergelijken met Remco Campert die zijn gedicht ‘Lamento’ voorleest op de cd Campert van saxofonist Benjamin Herman.

Maar Van Duijnhoven bewandelt met zijn gedichten ook andere muzikale wegen. Zoals in ‘Loop ik langsheen het leven’ (stevige beat), ‘Tot slot het einde’ (zwaar aangezette romantiek, net te fout om slecht te zijn) of ‘No more chains’ (gebaseerd op een thema van Ali Haurand). Zijn verleden als rapdichter (Eindhalte Fantoomstad, een samenwerkingsverband met ‘echte’ rapper Def P) heeft hij hiermee definitief achter zich gelaten. De gedichten uit Klipdrift zijn in de eerste plaats gedichten. Daarna is er de muziek die versterkt, buigt, of uit balans brengt. En daarmee de poëzie boven zichzelf doet uitstijgen, zodat geen literatuurlijst er zich meer voor hoeft te schamen. Zoals voor:

 

blanco

(in memoriam Freddy de Vree)

 

In mijn droom schrik ik wakker

onder een brug stroomt een borrelend

 

kwik. Ik hijg. Koel en zilver is je hand

die me bedreigt; je zwijgt. Streep

 

door mijn keel. Geel mijn gezicht

je trilt rondom mij zoals de hitte

 

aan monumenten kleeft

stuwt je adem door mijn longen

 

het is nooit kil nooit donker als je lacht

de sloepen varen met op de plecht

 

het oog van Osiris. Avond

je slaapt. Althans je adem

 

lijkt op slaap, en je slapen

op sneeuw. […]

 

‘Blanco’ gaat hierna nog twee bladzijden door. Maar het punt is gemaakt. Klipdrift geeft lezers en luisteraars de ruimte. Soms met stevige, eenduidige expressie (zoals in ‘Schelddicht’), maar vaker met teksten waarmee nog lekker wat te worstelen valt. Zeker voor mensen die druk bezig zijn hun weg te vinden.

 


Plaats een reactie

Nog geen reacties

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Kalender

    • december 2016
      M D W D V Z Z
      « Nov    
       1234
      567891011
      12131415161718
      19202122232425
      262728293031  
  • Zoeken